De Kafka-test is een toets op de administratieve rompslomp die kan veroorzaakt worden door nieuwe regelgeving (ontwerpen van wetten, koninklijke besluiten en andere). Op die manier worden eventuele nieuwe administratieve lasten tegengehouden. Een voorbeeld: bij de invoering van het rookverbod in restaurants werd er eerst aan gedacht om de installatie van een rookkamer (een aparte gesloten ruimte waar mag worden gerookt bij een aperitief of digestief) ter onderwerpen aan een vergunning. Na de Kafka-test werd die vergunning afgevoerd. Gevolg is dat een rookkamer nu eenvoudig kan worden geïnstalleerd.   Op 1 oktober 2004 werd de Kafka-test ingevoerd. De Kafka-test is verplicht van toepassing op alle nota’s die worden voorgelegd aan de Ministerraad van de Federale Regering. Er wordt alleen een uitzondering gemaakt voor: autoregulering regelgeving inzake de begroting regelgeving ter goedkeuring van verdragen en akkoorden regelgeving zonder inhoudelijke impact of met een louter formeel karakter Om de regelschrijvers te helpen bij de uitvoering van de Kafka-test werden een model van Kafka-test en een leidraad opgesteld. De Kafka-test Leidraad bij de Kafka-test